Hier wordt
niets
weggegooid.
Een negatief is nog geen beeld. Pas onder de vergroter, met je handen in de chemie, wordt het iets. Dat gebeurt hier, vier uur lang, met rood licht als enige verlichting.
Van rolletje
naar afdruk
Ontwikkelen
Je spoelt je film in de tank, in het volle donker. Daarna gaat de chemie erin en begint het wachten: ontwikkelaar, stopbad, fixeer.
Als je de tank openmaakt zie je voor het eerst of het gelukt is. Dat moment is elke keer weer spannend, ook als je het honderd keer hebt gedaan.
Contactafdruk
De hele film op één vel, op ware grootte. Zo zie je in één oogopslag welke frames de moeite waard zijn en welke je kunt overslaan.
Met een loep ga je erover. Dit is het moment waarop je kiest wat je gaat vergroten.
Vergroten
Het negatief in de vergroter, het papier eronder, en dan gokken. Te licht, te donker, opnieuw. Tot het klopt.
Dit is waar het meeste tijd in gaat zitten en waar je het meeste leert. Reken op drie of vier pogingen per afdruk.
Wat er staat
Geen ervaring
nodig
Geef bij het boeken aan dat je nog niet eerder hebt afgedrukt. Dan staat er iemand naast je die het voordoet en daarna weer wegloopt.
Neem één rolletje mee, meer heb je niet nodig. Vier uur klinkt lang, maar tussen inspoelen, ontwikkelen en drie of vier pogingen per afdruk gaat het snel.
En verwacht geen perfectie. De eerste afdruk is bijna altijd te donker of te licht. Dat hoort erbij, daar leer je het van.
Rood licht aan.
Vrijdagavond, zaterdag- of zondagmiddag. Vier uur, honderd euro per persoon.